Νίκος Πορτοκάλογλου - Το πλοίο θα σαλπάρει!
     Νέα δισκογραφική δουλειά και ζωντανές εμφανίσεις!

Παιχνίδια Ανατροπής
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
20/1/2007
Μια βραδιά... στον Νίκο Πορτοκάλογλου

Παιχνίδια ανατροπής

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Να την πάλι η Ελένη. Οποιος παρακολουθεί τακτικά τα μουσικά προγράμματα αποκλείεται να μην την έχει προσέξει. Ορθια, ακούει σιγοτραγουδώντας ακατάπαυστα. Η δίνει τον τόνο με ρυθμικά χειροκροτήματα. Με τα μαλλιά της, στο σγουρό μήκος μιας περασμένης νεότητας. Και με πολύχρωμα μακριά φορέματα. Πάντα μόνη. Σαν φάντασμα που η παρουσία του λειτουργεί ως βαρόμετρο για το καλό τραγούδι ανεξαρτήτως είδους, ύφους, καλλιτέχνη. Την Ελένη δεν θα τη συναντήσεις ποτέ σε πίστες. Θα τη βρεις πάντα στη γωνιά της στις μουσικές σκηνές, στα κλαμπ, στις εμφανίσεις των τραγουδοποιών. Πάει συχνά και σε 2 και σε περισσότερα προγράμματα κάθε βράδυ.

Δεν είναι καμιά δημοσιογραφική επινόηση. Είναι υπαρκτή παρουσία. Πιο πρόσφατα στον Νίκο Πορτοκάλογλου. Πότε έμαθε η Ελένη απ έξω τα καινούργια τραγούδια του;, αναρωτιέμαι. Αλλά τα έμαθε και έτσι κηρύσσει την έναρξη του προγράμματος σχεδόν ταυτόχρονα με τον Πορτοκάλογλου. Λένε, εκείνη απ το κοινό που απόψε δεν επιτρέπει να πέσει καρφίτσα στο Σταυρό του Νότου, κι εκείνος απ τη σκηνή το Ενα βήμα πιο κοντά, ομώνυμο του καινούργιου δίσκου του. Ακριβώς τη στιγμή που ακούγεται το «Ρίσκο» κοιταζόμαστε με την παρέα μου χαμογελώντας. Παλιοί συμμαθητές, θιασώτες των «Φατμέ» της εφηβείας μας, ακολουθήσαμε τον Νίκο Πορτοκάλογλου στην προσωπική του πορεία. Και φέτος μας χαρίζει μια από τις καλύτερες χρονιές του.

Το πρόγραμμά του έξυπνα δομημένο κορυφώνεται σταδιακά από τις unplaged διαθέσεις του καινούργιου του δίσκου, στο μεγάλο ηλεκτρικό κέφι που θα βρει όλη την μπάντα μπροστά, συνταγμένη πλάι στην κιθάρα του Πορτοκάλογλου και το ταμπούρλο του Οδυσσέα Τσάκαλου. Και στο πρώτο και στο δεύτερο μέρος, το παλιό υλικό εναλλάσσεται με το καινούργιο. Το παλιό; Τίποτε δεν είναι παλιό αφού ό,τι ακούγεται είναι καλογυαλισμένο σε πειραγμένες ολοκαίνουργιες ενορχηστρώσεις που σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύουν κάτι πέρα κι από μουσικό πνεύμα. Ενα είδος μουσικού χιούμορ που ανατρέπει όλως διόλου τον παλιό ήχο. Ακούμε το Πότε θα σε βαρεθώ» από τη Βασιλική Καρακώστα σε ρυθμούς τάνγκο, το «Βάλε μου δύσκολα» μόνο με κιθάρες, το «Υπάρχει λόγος σοβαρός καθαρό ρεμπέτικο, το Πες το κι έγινε σε φάνκι ρυθμούς με τα ωραία κρουστά που πάντα απογείωνε στα ρυθμικά του τριπ ο Τσάκαλος. Δικό του, το γνωστότερο από όσα έχει γράψει ο πρώην Φατμέ και χρόνια συνοδοιπόρος του Πορτοκάλογλου, το Δεν πειράζει που ερμηνεύει ο ίδιος και σε δικούς του στίχους το άλλο του Κώστα Λειβαδά το Τι να του συμβαίνει που τώρα αναλαμβάνει να το πει η Καρακώστα.

Τα βγάζει πέρα και με τα πιο «ποπ» η νέα αυτή τραγουδίστρια που μας είχε πρωτοσυστήσει ο Σαββόπουλος στους Αχαρνής. Αλλά εκεί που φανερώνει μια στόφα για την οποία αξίζει να μείνει σ ένα ελληνικό τραγούδι, τίγκα στις νέες φωνές, είναι στα λαϊκά και σε όσα φλερτάρουν με τον παραδοσιακό ήχο. Παγιδευμένη στα στερεότυπα δεν μπορώ να πιστέψω στην αρχή ότι ένα κορίτσι με τόσο μοντέρνο στιλ, κινησιολογία, έκφραση, λέει τόσο καλά το Αναψε το τσιγάρο. Δεν είναι η μόνη έκπληξη που αφορά την παλιά επιτυχία του Ζαγοραίου: το τραγούδι ζευγαρώνει άψογα με το Είδα τα μάτια σου κι αυτό είναι ένα απ τα τρία τέτοια ζεύγη τραγουδιών που μας επιφυλάσσει το σχήμα. Ενα άλλο είναι το Μαζί μου έλα με τη διαχρονική επιτυχία του Μπεν Κινγκ, Stand by me. Αλλά το ωραιότερο είναι ο Ασωτος υιός αγκαζέ με το Personal Jesus των Depeche Mode.

Τελειώνουν εδώ τα παιχνίδια του προγράμματος; Οχι, γιατί δύο μουσικοί της μπάντας του Πορτοκάλογλου, ο Μιχάλης Βρέττας (βιολί) και ο Αποστόλης Βαλαρούτσος (κιθάρα), παρουσιάζουν σε δική τους διασκευή το Βγαίνουμε απ το τούνελ σε μια θαυμάσια ρετρό εκδοχή κι αμέσως μετά και σε φάνκι.

Οι δυο τους, όπως κι όλοι οι υπόλοιποι της μπάντας (εκτός απ τον Τσάκαλο, οι Θ. Τσαουσέλης, Δ.Φροσύνης) έχουν μερίδιο στην επιτυχία του προγράμματος που περιλαμβάνει φυσικά και πολλά ακόμα τραγούδια: Μπλέξαν οι γραμμές μας, Τα καράβια μου καίω, Κολλημένο, Να με προσέχεις, Θάλασσά μου σκοτεινή...

Το κοινό, συνομήλικοι των Φατμέ και κάτω, κερδίζει δύο ανκόρ και με προεξάρχουσα την Ελένη που απόψε δεν έφυγε γι, αλλού, χειροκροτά ξανά και ξανά...

Επιστροφή στα Νέα     


Copyright 2011 © Nikos Portokaloglou