Νίκος Πορτοκάλογλου - Το πλοίο θα σαλπάρει!
     Νέα δισκογραφική δουλειά και ζωντανές εμφανίσεις!

O Άσωτος υιός ξεσήκωσε το Ηρώδειο!
www.MusicCorner.gr
10/7/2008
Ο Άσωτος υιός ξεσήκωσε το Ηρώδειο!
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου με εξαιρετική μουσική παρέα, γιόρτασε 30 χρόνια καλλιτεχνικής πορείας σε δύο βραδιές στο Ηρώδειο!
10/7/2008
Χορηγός επικοινωνίας της συναυλίας:
www.MusicCorner.gr

Γράφει o Λευτέρης Κατσουλιέρης
Φωτογράφηση: Γιώργος Βαρθαλίτης

Και πριν το καταλάβεις, έχεις φτάσει στα πρώτα -άντα... Ακόμα και στους Άσωτους Υιούς συμβαίνει! Τριάντα χρόνια λοιπόν από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε στους δρόμους της Νέας Σμύρνης, ο Άσωτος Υιός ανηφόρισε στο Ηρώδειο (6 & 7/7) για να γιορτάσει τη μουσική πορεία του δημιουργού του, Νίκου Πορτοκάλογλου. Μαζί του, πολλά ακόμα από τα δημιουργήματα του Πορτοκάλογλου, κάποιοι καλοί φίλοι και εξαιρετικοί μουσικοί επί σκηνής και ένα ωδείο πάντα μαγευτικό και γεμάτο από κόσμο που δεν έχασε ευκαιρία να δείξει την εκτίμησή του στο τιμώμενο πρόσωπο.

Τίποτα λιγότερο δεν άξιζε στον Νίκο Πορτοκάλογλου και όποιος αμφιβάλλει ας ξαναδεί το νούμερο τριάντα: τριάντα χρόνια καριέρας δεν κάνεις με τα ψέματα (όχι τα Ψέματα !). Ακόμα καλύτερα, ας ακούσει τα τραγούδια του: ο Πορτοκάλογλου ίσως είναι ο καλύτερος στο να παντρεύει τις δυτικές του επιρροές (ποπ και ροκ αλλά και reggae, soul κλπ) με ελληνικούς και ανατολίτικους στίχους, ήχους και ρυθμούς. Και σε πολλά σημεία αυτής της 30ετίας, αυτοί οι στίχοι, πάντα προσιτοί αλλά ποτέ φτηνοί, έπιασαν την σκέψη και την ψυχή του Νεοέλληνα και τον εξέφρασαν όσο λίγοι: τα όνειρα διακοπών στο γραφείο, η βραδινή βόλτα, το γλέντι, το ανήσυχο πνεύμα αλλά και η ραθυμία και πολλά άλλα έκαναν τον Πορτοκάλογλου τη φωνή του καθημερινού ανθρώπου, τη φωνή όλων μας κυρίως γιατί τραγουδά σαν ένας από εμάς.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που το Ηρώδειο γέμισε από κόσμο ανυπόμονο να θυμηθεί αυτή τη διαδρομή: η βραδιά ξεκίνησε με ένα ακουστικό Ταξίδι το οποίο έχασε χωρίς το γνωστό στακάτο ρυθμό αλλά πάλι ο Πορτοκάλογλου μας έχει συνηθίσει να αλλάζει κοστούμια στα τραγούδια του. Το ίδιο έγινε με το Πάλκο που ακολούθησε με συνοδεία από όρθιο μπάσο, σαξόφωνο, ακορντεόν και κρουστά και είχε ένα ξεχωριστό jazzy / Bossa nova ρυθμό. Το κοινό μπήκε δυνατά στο κλίμα με το Κλείνω κι έρχομαι που ακολούθησε ενώ πλέον στη σκηνή είχε ανέβει ολόκληρη η μπάντα μαζί με τα χάλκινα και τη Βασιλική Καρακώστα. Ακολούθησε ο Ταχυδρόμος και μετά ίδιος ο 30άρης ο Άσωτος Υιός με ένα πέρασμα από Satisfaction κι ένα πολύ καλό σόλο στα πλήκτρα από το Γιάννη Δημητριάδη.

Αμέσως μετά το πρώτο κομμάτι της καριέρα του, ο Νίκος Πορτοκάλογλου μας παρουσίασε το ...τελευταίο του! Η Στροφή είναι ένα ροκ κομμάτι με δυνατό ρυθμό από μπάσο και ντραμς και μαζί με την Αστροπαλιά από τον δίσκο της Βασιλικής Καρακώστα έκλεισαν το μάτι στο παρόν και το μέλλον του Πορτοκάλογλου. Η βραδιά είναι κυρίως αφιερωμένη στο παρελθόν: Δε μας συγχωρώ, Δεν είναι αργά (με Ανδριάνα Μπάμπαλη στα φωνητικά), Παιχνίδια με το διάβολο, Στη Σταδίου (φυσικά στη σκηνή έχει ανέβει κι ο Οδυσσέας Τσάκαλος), κι ένα αγνώριστο Ποτάμι με τον Haig Yazdjian στο ούτι πάνω από ένα ρέγκε ρυθμό.

Όσο περνούσε η ώρα η παρέα στη σκηνή μεγάλωνε: Ο Νίκος Ζιώγαλας ανέβηκε για ένα ξεχασμένο κομμάτι με τίτλο Οι Αγνοούμενοι (με ντραμς και 2 τύμπανα να σείουν το Ηρώδειο) και το Βάλε μου δύσκολα. Οι soul/ Funk επιρροές ήταν πασιφανείς στο Χρωστάμε τη γιορτή ενώ το Ότι δεν σε σκοτώνει έκλεισε το πρώτο μέρος της γιορτής.

Όταν η μπάντα ανέβηκε για το Β μέρος, τα χάλκινα είχαν δώσει τη θέση τους σε κουαρτέτο εγχόρδων το οποίο χρωμάτισε πολύ όμορφα τη Νέα αρχή η οποία έγινε medley με το Τα καράβια μου καίω. Το Δε μένω πια εδώ έδωσε τη θέση του στο Πού ήσουνα φως μου με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στα φωνητικά μαζί με τον Πορτοκάλογλου. Η Αρβανιτάκη φυσικά ερμήνευσε και το Τι λείπει και το Όλα αρχίζουν εδώ ενώ στο Μπλέξανε οι γραμμές μας έκανε απρόσμενα την είσοδο της και η Χαρούλα Αλεξίου, η οποία έμεινε και για τα Κλείσε τα μάτια σου, Ψέματα και φυσικά το Πες το κι έγινε με τα πνευστά να επιστρέφουν και να παρασύρουν το κομμάτι στους ρέγκε ρυθμούς αλλά την Αλεξίου και τον Yazdjian να το κρατάνε καρφωμένο στην Ανατολή. Το τελευταίο μέρος του προγράμματος ήταν ένα πάρτυ με τον κόσμο να κατεβαίνει μπροστά από τη σκηνή (μετά τον Solomon Burke πρόπερσι και τους Elvis Costello / Allen Toussaint πέρσι, το Ηρώδειο έχει συνηθίσει να βλέπει ανθρώπους να χορεύουν στα μάρμαρά του - η επέκταση της σκηνής ωστόσο δεν άφησε πολύ χώρο για το κοινό): Γίνε κομμάτια, Δίψα, Μετρώ τα κύματα, Τι έχει μείνει απ τη φωτιά (με πλήρη σύνθεση) έκλεισαν το κανονικό μέρος της συναυλίας, ξεσηκώνοντας το ωδείο.

Για το 1ο encore, ο Πορτοκάλογλου βγήκε μόνος για το αφιερωμένο στη σύζυγό του Να με προσέχεις, αλλά η μπάντα επέστρεψε για το Θάλασσά μου σκοτεινή. Στο δε 2ο encore, μια παιδική χορωδία πλημμύρισε τη σκηνή για το Καλοκαιράκι και το Πάνω από τα σύννεφα.

Σαφώς και δεν ήταν όλα τέλεια τη Δευτέρα στο Ηρώδειο: το Ψέματα δεν βγήκε όσο καλό θα περίμενε κανείς και η λαϊκή ενορχήστρωση έλειψε από το Κλείσε τα μάτια σου. Αυτά όμως δεν έχουν τόση σημασία μπροστά στο ότι η γιορτή (την οποία προφανώς δεν μας χρωστάνε ακόμα...) πέτυχε, όπως άρμοζε σε αυτόν τον δημιουργό. Ευχόμαστε σε 30 χρόνια από τώρα να ανακεφαλαιώσουμε το Β μέρος της καριέρας του (το οποίο η Ελευθερία Αρβανιτάκη ισχυρίστηκε ότι θα είναι καλύτερο και έχει πληροφόρηση ...εκ των έσω!) και να διαπιστώσουμε ότι έχουν μείνει πάρα πολλά απ τη φωτιά. Όπως έγινε τη Δευτέρα...

Σημείωση 1: Είναι παράλογο να ζητάμε κάτι που είναι αυτονόητο σε άλλες χώρες: να συντονίζονται οι εκδηλώσεις με τις δημόσιες συγκοινωνίες ώστε να μην ξεμένει τόσος κόσμος ψάχνοντας για ταξί;
Σημείωση 2: Σύμπτωση: το 1978, την ίδια χρονιά που ο Νίκος Πορτοκάλογλου έκανε τα πρώτα του μουσικά βήματα, οι The Band έγιναν το πρώτο ροκ συγκρότημα που αποφάσισε να γιορτάσει φορώντας τα καλά του και καλώντας φίλους να τραγουδήσουν μαζί (για την ιστορία στο San Francisco Ballroom, με Bob Dylan, Neil Young, Van Morrison και πολλούς άλλους - μπορείτε να το δείτε στην ταινία του Μ.Σκορτσέζε Το τελευταίο βαλς).
Σημείωση 3: Εύφημος μνεία στους μουσικούς (αντιγράφουμε από το δελτίο τύπου):

Πλήκτρα , ακορντεόν : Γιάννης Δημητριάδης
Σαξόφωνο , νέι , κρουστά: Τάσος Φωτίου
Ηλεκτρικό μπάσο , κοντραμπάσο : Μιχάλης Καλκάνης
Τύμπανα , κρουστά : Νίκος Χριστόπουλος
Κρουστά : Βαγγέλης Καρύπης
Τρομπόνι : Αντώνης Ανδρέου
Τρομπέτα : Μάνος Θεοδοσάκης
Σαξόφωνο : Γιάννης Παπαναστασίου
Βιολί 1 : Γιώργος Παναγιωτόπουλος
Βιολί 2 : Λαέρτης Κοκολάνης
Βιόλα : Ηλίας Σδούκος
Βιολοντσέλο : Μιχάλης Πορφύρης

Επιστροφή στα Νέα     


Copyright 2011 © Nikos Portokaloglou